ทำไมอาหาร Junk Food แบบอเมริกัน ถึงเป็นอาหารที่ทำให้เราต้องกลืนน้ำลายทุกครั้งที่เห็นด้วยนะ อาหารพวกพิซซ่า แฮมเบอร์เกอร์ มีเนื้อสัตว์เยอะๆ ชีสเยิ้มๆ กินแล้วเลอะเทอะปากเปื้อนไปหมด รู้ทั้งรู้ว่ากินมากๆ สุขภาพไม่ดี อ้วน และเสี่ยงต่อการเป็นโรคอะไรต่อมิอะไรอีกมากมาย แต่ทำไมมันยั่วน้ำลายจัง คงจะดีถ้า Junk Food ไม่อ้วน ผมเลยอยากทำชีสเบอร์เกอร์ให้ทุกคนกิน คงความ Junk ไว้พอประมาณ แต่ก็ไม่รู้สึกผิดที่ได้กิน แถมยังตอบสนองต่อมรับเนื้อนมไข่ของเราได้อย่างดี ผมจึงเอาเห็ดมาทำแทนเนื้อวัว เป็นเบอร์เกอร์แพตตี้เห็ด กินกับชีสเชดดาร์แผ่นเยิ้มๆ ซอสเทาซันด์ไอส์แลนด์รสเผ็ด และผักสลัดแนมด้วยมันฝรั่งแผ่นอบกรอบหรือ Potato Chips ครบความรู้สึกอ้วนแต่กินแล้วไม่อ้วนนะ
ชีสซี่ฟรายส์ประกอบด้วย เฟรนช์ฟรายส์และซอสเชดดาร์ชีสซื้อมาขูดเอง เต็มที่เลย มันฝรั่งทอดแบบกรอบพอดี ซอสชีสแบบเข้มข้นถึงใจ หยิบใส่ปากสักชิ้น โอ้โฮ...ฟินไปเลย สุดยอดเบรกแตกระดับโลก
ผักโขมอบเนื้อนุ่ม กลมกล่อมเนื้อกับซอส ขาวหอมมัน รสชาติดี กินเพลินๆ เหมาะทั้งเป็นจานเรียกน้ำย่อย หรือจะกินเคียงไปกับสเต๊กจานหลักก็ได้ เมนูนี้คอสเต๊กห้องแถว ไม่พลาดแน่นอนใช่ไหมล่ะครับ
ไก่ทอดสไตล์อเมริกัน เนื้อสะโพกไก่ น่องไก่ และปีกไก่เคล้าแป้ง ทอดกรอบๆ เนื้อไก่ทอดชุ่มฉ่ำ กับหนังไก่กรอบๆ ทานคู่กับโคสลอว์ อร่อยกรุบกรอบอย่างแน่นอน
บอกเลยว่าพาสต้าผักโขมอบชีส จะเพิ่มสีสันในชีวิตให้กับคุณ สัดส่วน ส่วนผสมต่างๆล้วนเข้ากันอย่างไม่มีที่ติด ยิ่งใช้เส้นพาสต้าแล้วบอกเลยว่า กลมกล่อมอย่างมีมิติ !
Teriyaki เป็นคำเรียกการปิ้งย่างเนื้อสัตว์หรือผักที่หมักด้วยซีอิ๊วญี่ปุ่น สาเก มิริน และน้ำตาล บางสูตรใส่ขิงลงไปด้วย มีรสเค็มหวาน (เทริหมายถึง ความเงาของอาหารที่เกิดจากน้ำตาลในซอสหมัก ยากิ หมายถึง ปิ้ง ย่าง) โดยเนื้อสัตว์จะถูกหมักในซอส ระหว่างย่างก็ทาซอสซ้ำอีก คนญี่ปุ่นคิดค้นวิธีนี้มาตั้งแต่สมัยเอโดะ (1603-1867) แต่เทริยากิเพิ่งเป็นที่นิยมในอเมริกาช่วงยุคซิกซ์ตี้ ปัจจุบันซอสเทริยากิมีการใส่เครื่องปรุงใหม่ๆเพิ่มขึ้น ตำรับนี้ผสมน้ำส้มสายชูบัลซามิกลงไปเคี่ยวด้วย ให้รสเค็ม เปรี้ยว และหวาน
ยำหัวปลีเป็นยำโบราณของเขมรและไทย โดยเครื่องเคราและน้ำยำแตกต่างกันไป ยำหัวปลีของเขมรยังเป็นที่นิยมถึงปัจจุบัน มีในเมนูร้านอาหารสมัยใหม่ แต่ยำหัวปลีของไทยมักหากินได้เฉพาะตามบ้าน ปลีกล้วยสด เมื่อนำมายำเนื้อจะกรอบ หวาน ผสมไก่บ้านต้มฉีกเส้นพอคำ คลุกเคล้าจนเข้ากัน รับประทานกับ
ถั่วลิสงคั่วป่นเพิ่มรสมันอร่อย
หมูแดงเป็นอาหารจีนที่ขึ้นชื่อไปทั่วโลก ตำรับโบราณนำเนื้อหมูปรุงรสแล้วไปเสียบแท่งเหล็ก แขวนไว้ในเตาไฟเพื่อทำให้สุก นิยมกินกับแป้งเช่น ซาลาเปา บะหมี่ หรือข้าว กล่าวกันว่าหมูแดงของจีนเป็นต้นกำเนิดของหมูชาชู หมูตุ๋นเลิศรสในราเม็งญี่ปุ่น ตำรับนี้นำหมูแดงมาห่อแบบ Samosa คือแป้งเพสทรีห่อไส้แล้วนำไปทอด เป็นสตรีทฟู้ดยอดนิยมในอินเดีย ไส้ส่วนมากมักเป็นมันฝรั่ง หอมใหญ่ ปรุงรสด้วยเครื่องเทศเสิร์ฟกับน้ำจิ้มหรือ Chutney โดยวิธีการห่อเป็นทรงสามเหลี่ยมป่องตรงกลางถือเป็นเอกลักษณ์ของซาโมซา
โรจักแบบบรูไน มีวิธีการเสิร์ฟทันสมัย คือ ตัดแต่งผลไม้ให้ดูสวยงามน่ารับประทาน เสิร์ฟเป็นเครื่องจิ้มพร้อมซอสโรจักแบบบรูไน มีเอกลักษณ์คือทำจากเนยถั่ว โรจักแบบมาเลเซีย และอินโดนีเซียเป็นแบบซอสกะปิหวาน
ดอกบัวเป็นดอกไม้ประจำชาติเวียดนาม แทบทุกส่วนของบัวกินได้ แม้แต่ใบบัวก็ใช้เป็นประโยชน์ ยำ ไหลบัวตำรับนี้ใช้กุ้งและเนื้อหมูเป็นเนื้อสัตว์ประกอบ แต่อาจเปลี่ยนเป็นเนื้ออกไก่แทนเนื้อหมู หรือใช้กุ้งอย่างเดียวก็ได้ รวมทั้งอาจเพิ่มผักให้รสสัมผัสกรุบกรอบ เช่น ถั่วงอกและแครอทซอยเส้น เข้ามาได้อีกต่างหาก
โมจิ หรือก้อนแป้งข้าวเหนียว ในอดีตการทำโมจิเป็นงานที่ต้องใช้ความร่วมแรงร่วมใจกัน คนหนึ่งถือไม้คอยตำเป็นจังหวะในครกขนาดยักษ์อีกคนคอยกลับแป้งเพื่อให้ตำได้ทั่วถึง คนตำมักเป็นผู้ชายเพราะต้องใช้แรงมากถือเป็นอาหารพิเศษที่จะได้กินช่วงเทศกาล โดยเฉพาะช่วงปีใหม่ซึ่งเชื่อกันว่าการกินโมจิจะนำโชคดีและความมั่งคั่งมาให้ โมจิยังเป็นอาหารมงคลในงานวันเกิดและงานแต่งงานอีกด้วย
ยำเขมรจานนี้พัฒนามาจากอาหารดั้งเดิม คือ ยำเนื้อดิบ แต่ในปัจจุบันคนส่วนใหญ่ไม่นิยมบริโภคเนื้อดิบ จึงนำมาย่าง จะสุกมากสุกน้อยแล้วแต่ชอบ ทั้งนี้ยังมีการนำเนื้อที่มีคุณภาพจากต่างประเทศมาใช้ ทำให้ยำ จานนี้เป็นอาหารสมัยใหม่และมีราคามากขึ้น
เผือกถือกำเนิดในอินเดียกว่า 9,000 ปีมาแล้ว ก่อนจะแพร่หลายไปยังประเทศอื่นๆในเอเชีย กล่าวกันว่าผู้คนกินเผือกเป็นอาหารหลักมาก่อนข้าว อาจเป็นเพราะเผือกปรุงสุกง่ายและสะดวกกว่า แค่ผิงไฟก็สุกแล้ว (ต่อมาเมื่อมีการพัฒนาเครื่องไม้เครื่องมือปรุงอาหาร การหุงข้าวจึงง่ายขึ้น) ครัวไทยนิยมปรุงเผือกเป็นขนมหวานและอาหารว่างมากกว่าของคาว แต่ก็พอมีให้เห็น เช่น แกงปลาต้มเผือกของอีสาน แกงเลียงเผือกของปักษ์ใต้ ครัวจีนใช้ทำหัวปลาต้มเผือก ข้าวอบเผือก ข้าวห่อใบบัว บ๊ะจ่าง ข้าวผัดใส่เผือก
ซอสถั่วรสเผ็ด (spicy peanut sauce) มีรสชาติเผ็ด แต่ไม่มาก เป็นจุดเด่นของอาหารบรูไนและมาเลเซีย
นิยมใช้ถั่วลิสงในซอสของอาหารหลายชนิด ทำให้ซอสข้นและหอมมัน
ขนุนอ่อนใช้เป็นผักแพร่หลายในอินโดนีเซีย ไทย กัมพูชาและเวียดนาม รสสัมผัสของขนุนอ่อนปรุงสุกคล้ายเนื้อสัตว์ ยำตำรับนี้ปรุงในกระทะด้วยไฟอ่อน ต่างจากยำสลัดทั่วไป
คนญี่ปุ่นชาติเดียวกินปลาแซลมอนมากถึงหนึ่งในสามของผลผลิตทั่วโลกโดยกว่าร้อยละแปดสิบของปลาชนิดนี้มาจากฟาร์มเพาะเลี้ยง แซลมอนธรรมชาติ (wild salmon) มีราคาแพงกว่า เนื้อสีส้มจัดอมแดงจากปลาและสัตว์น้ำเล็กๆที่กินเข้าไป (เนื้อปลาเลี้ยงมีสีส้มจากการผสมสีลงในอาหารที่ให้ปลา) เนื้อนุ่ม แน่น และมัน แข็งแรงกว่าปลาเลี้ยงมาก เนื่องจากตัวที่อยู่รอดจนโตต้องผ่านบททดสอบจากธรรมชาติตั้งแต่วันที่ออกจากไข่เลยทีเดียว สายพันธุ์ที่เหล่าเชฟยกให้เป็นที่สุดในด้านรสชาติคือ Wild Alaskan Salmon
ยำส้มโอนอกจากมีในกัมพูชาแล้ว ยังมีในพม่าและไทย ถือเป็นยำโบราณอย่างหนึ่งในสุวรรณภูมิ ยำ ส้มโอแบบเขมรขนานแท้ใช้ส้มโอออกรสเปรี้ยวและขมเล็กน้อย แต่ในตำรับนี้ใช้ส้มโอขาวน้ำผึ้งรสเปรี้ยวอมหวาน ทำให้ยำแล้วไม่แฉะน้ำ รสชาติเป็นที่นิยมของคนรุ่นใหม่
