ในครัวฟิลิปปินส์นิยมบริโภคกะปิกันอย่างแพร่หลาย สลัดจานนี้มีกะปิเป็นส่วนประกอบสำคัญของน้ำสลัด เลือกซื้อกะปิเนื้อเนียนละเอียดมีตาเคยหรือกุ้งเป็นจุดเล็กๆสีดำ (ที่เรียกว่ากะปิตาดำ) ไม่แฉะ มีกลิ่นหอมธรรมชาติ และไม่เค็มมากจนเกินไป
ญี่ปุ่นเป็นประเทศที่ล้อมรอบด้วยทะเล ของกินจากทะเล เช่น สัตว์น้ำ สาหร่าย และเกลือ จึงมีบทบาทสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าข้าว โดยญี่ปุ่นเป็นชาติที่บริโภคสาหร่ายมากที่สุดในโลก วิธีการทำสาหร่ายโนริคล้ายกับ
การทำกระดาษ โดยล้างสาหร่ายสดด้วยน้ำสะอาด แผ่ออกเพื่อตากแดดให้แห้ง ก่อนนำไปย่างจนกรอบ มีหลายเกรด โนริที่ดีแผ่นค่อนข้างหนาสีเขียวเข้มเกือบดำ ผิวด้านหนึ่งเป็นมันเงาเสมอกัน มีกลิ่นหอมจากทะเล นิยมใช้โนริทำซูชิโรลมากที่สุด หรือทำข้าวปั้น เรียกว่า โอนิกิริ
หลายประเทศในอาเซียนนิยมนำเนื้อไก่มายำกับผักสมุนไพรและเครื่องเคราอื่นๆ ทั้งนี้โดยมีรสชาติแตกต่างกันไป ตำรับยำไก่ต้มของลาวโดดเด่นตรงใช้เนื้อไก่ล้วนๆ โดยไม่มีตัวช่วยเป็นผัก เช่น หัวปลี (เขมร) ยำ ไก่ต้มของลาวปรุงรสออกทางเค็มนัว เปรี้ยวอย่างเป็นธรรมชาติจากเนื้อมะเขือเทศ
คานาเป้ประยุกต์แบบสไตล์เอเชียโดยเอาแผ่นแป้งเกี๊ยวมาวางซ้อนกันในพิมพ์มัฟฟินขนาดจิ๋ว ทาน้ำมันพืชบาง นำไปอบจนแป้งกรอบเป็นถ้วยขนาดเล็ก หยอดด้วยยำผลไม้รวมใส่กุ้งสด รับประทานเป็นอาหารเรียกน้ำย่อยให้ความอร่อยสดชื่น
สลัดรสเปรี้ยวหวานและเผ็ดเล็กน้อย ตำรับโบราณของชาวบาบ๋า-ย่าหยา หรือเปอรานากัน (Peranakan)
ในปีนัง โดดเด่นด้วยน้ำซอสหรือน้ำสลัดข้นเหนียว ปรุงรสเปรี้ยวหวาน กินกับผักผลไม้ หมึกลวก เต้าหู้ทอด และทอดมันกุ้งหั่นเส้นยาว
คนเอเชียมักนำผลไม้ที่ยังไม่สุกอย่างมะละกอ ขนุน มาทำยำ เช่นเดียวกับมะม่วงจานนี้ของพม่าเลือกใช้มะม่วงน้ำดอกไม้ดิบเนื้อกรอบ เคล็ดลับความอร่อยของยำ มะม่วงพม่าอยู่ที่สามารถลดระดับความเปรี้ยวได้ โดยใส่กุ้งแห้งป่นมากขึ้นหรือน้อยลง
Beignet (เบน-เย) คือแป้งทอดน้ำมันทำนองเดียวกับปาท่องโก๋บ้านเราแรกเริ่มเดิมทีตำรับฝรั่งเศสเป็นขนมแป้งทอดโรยน้ำตาลไอซิ่ง แต่แบบที่ปรุงเป็นของคาวก็มี โดยยัดไส้เนื้อและผักใส่แป้ง ห่อเป็นลูก ก่อนนำไปทอดต่อมาเมื่อชาวเมืองน้ำหอมบางส่วนไปตั้งรกรากที่เมืองนิวออร์ลีนส์รัฐหลุยเซียน่า ก็หอบหิ้วเอาสูตรอาหารชนิดนี้ไปด้วย เป็นที่นิยมมากทั้งแบบของคาวของหวาน จนได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการให้เป็น State Donut ของรัฐหลุยเซียน่าในปี ค.ศ.1986
จานนี้โดดเด่นจากรสขมเล็กน้อยของมะเขือขื่น ดังนั้น การเตรียมมะเขือขื่นที่รสขมถูกลดลงจนอยู่ในระดับกินอร่อย จึงเป็นเคล็ดลับสำคัญ
แทบทุกชาติทุกภาษามีสูตรเนื้อสัตว์ปรุงรสย่างไฟเป็นของตนเองคนเกาหลีชอบกินเนื้อวัวเป็นชีวิตจิตใจ เนื้อหมักซอสย่างร้อนๆ หอมๆ หรือ Bulgogi (Bul แปลว่าไฟ Gogi แปลว่าเนื้อ) เป็นอาหารเกาหลียอดนิยมที่คนต่างชาติรู้จัก ซอสบูลโกกิมีขายแบบสำเร็จรูป ราคาค่อนข้างแพง แต่เมื่อดูส่วนประกอบข้างขวดแล้วสามารถหยิบเอาวัตถุดิบในครัวมาทำได้ไม่ยาก เป็นซอสรสหวานเค็ม เวลาย่างหรือผัดจึงควรระวังเพราะมีปริมาณน้ำตาลสูงทำให้เนื้อไหม้ได้ง่าย
จานยำคลาสสิกของเวียดนามภาคเหนือและภาคกลาง รสเค็มอ่อนๆ กลมกล่อม ไม่เปรี้ยวจัด หอมถั่วลิสงคั่ว พริกไทยดำใหม่ๆ และผักแพว ซึ่งเป็นผักหอมชนิดหนึ่งในตระกูลสะระแหน่
Teriyaki เป็นคำเรียกการปิ้งย่างเนื้อสัตว์หรือผักที่หมักด้วยซีอิ๊วญี่ปุ่น สาเก มิริน และน้ำตาล บางสูตรใส่ขิงลงไปด้วย มีรสเค็มหวาน (เทริหมายถึง ความเงาของอาหารที่เกิดจากน้ำตาลในซอสหมัก ยากิ หมายถึง ปิ้ง ย่าง) โดยเนื้อสัตว์จะถูกหมักในซอส ระหว่างย่างก็ทาซอสซ้ำอีก คนญี่ปุ่นคิดค้นวิธีนี้มาตั้งแต่สมัยเอโดะ (1603-1867) แต่เทริยากิเพิ่งเป็นที่นิยมในอเมริกาช่วงยุคซิกซ์ตี้ ปัจจุบันซอสเทริยากิมีการใส่เครื่องปรุงใหม่ๆเพิ่มขึ้น ตำรับนี้ผสมน้ำส้มสายชูบัลซามิกลงไปเคี่ยวด้วย ให้รสเค็ม เปรี้ยว และหวาน
ยำหัวปลีเป็นยำโบราณของเขมรและไทย โดยเครื่องเคราและน้ำยำแตกต่างกันไป ยำหัวปลีของเขมรยังเป็นที่นิยมถึงปัจจุบัน มีในเมนูร้านอาหารสมัยใหม่ แต่ยำหัวปลีของไทยมักหากินได้เฉพาะตามบ้าน ปลีกล้วยสด เมื่อนำมายำเนื้อจะกรอบ หวาน ผสมไก่บ้านต้มฉีกเส้นพอคำ คลุกเคล้าจนเข้ากัน รับประทานกับ
ถั่วลิสงคั่วป่นเพิ่มรสมันอร่อย
หมูแดงเป็นอาหารจีนที่ขึ้นชื่อไปทั่วโลก ตำรับโบราณนำเนื้อหมูปรุงรสแล้วไปเสียบแท่งเหล็ก แขวนไว้ในเตาไฟเพื่อทำให้สุก นิยมกินกับแป้งเช่น ซาลาเปา บะหมี่ หรือข้าว กล่าวกันว่าหมูแดงของจีนเป็นต้นกำเนิดของหมูชาชู หมูตุ๋นเลิศรสในราเม็งญี่ปุ่น ตำรับนี้นำหมูแดงมาห่อแบบ Samosa คือแป้งเพสทรีห่อไส้แล้วนำไปทอด เป็นสตรีทฟู้ดยอดนิยมในอินเดีย ไส้ส่วนมากมักเป็นมันฝรั่ง หอมใหญ่ ปรุงรสด้วยเครื่องเทศเสิร์ฟกับน้ำจิ้มหรือ Chutney โดยวิธีการห่อเป็นทรงสามเหลี่ยมป่องตรงกลางถือเป็นเอกลักษณ์ของซาโมซา
โรจักแบบบรูไน มีวิธีการเสิร์ฟทันสมัย คือ ตัดแต่งผลไม้ให้ดูสวยงามน่ารับประทาน เสิร์ฟเป็นเครื่องจิ้มพร้อมซอสโรจักแบบบรูไน มีเอกลักษณ์คือทำจากเนยถั่ว โรจักแบบมาเลเซีย และอินโดนีเซียเป็นแบบซอสกะปิหวาน
ดอกบัวเป็นดอกไม้ประจำชาติเวียดนาม แทบทุกส่วนของบัวกินได้ แม้แต่ใบบัวก็ใช้เป็นประโยชน์ ยำ ไหลบัวตำรับนี้ใช้กุ้งและเนื้อหมูเป็นเนื้อสัตว์ประกอบ แต่อาจเปลี่ยนเป็นเนื้ออกไก่แทนเนื้อหมู หรือใช้กุ้งอย่างเดียวก็ได้ รวมทั้งอาจเพิ่มผักให้รสสัมผัสกรุบกรอบ เช่น ถั่วงอกและแครอทซอยเส้น เข้ามาได้อีกต่างหาก
โมจิ หรือก้อนแป้งข้าวเหนียว ในอดีตการทำโมจิเป็นงานที่ต้องใช้ความร่วมแรงร่วมใจกัน คนหนึ่งถือไม้คอยตำเป็นจังหวะในครกขนาดยักษ์อีกคนคอยกลับแป้งเพื่อให้ตำได้ทั่วถึง คนตำมักเป็นผู้ชายเพราะต้องใช้แรงมากถือเป็นอาหารพิเศษที่จะได้กินช่วงเทศกาล โดยเฉพาะช่วงปีใหม่ซึ่งเชื่อกันว่าการกินโมจิจะนำโชคดีและความมั่งคั่งมาให้ โมจิยังเป็นอาหารมงคลในงานวันเกิดและงานแต่งงานอีกด้วย
ยำเขมรจานนี้พัฒนามาจากอาหารดั้งเดิม คือ ยำเนื้อดิบ แต่ในปัจจุบันคนส่วนใหญ่ไม่นิยมบริโภคเนื้อดิบ จึงนำมาย่าง จะสุกมากสุกน้อยแล้วแต่ชอบ ทั้งนี้ยังมีการนำเนื้อที่มีคุณภาพจากต่างประเทศมาใช้ ทำให้ยำ จานนี้เป็นอาหารสมัยใหม่และมีราคามากขึ้น
เผือกถือกำเนิดในอินเดียกว่า 9,000 ปีมาแล้ว ก่อนจะแพร่หลายไปยังประเทศอื่นๆในเอเชีย กล่าวกันว่าผู้คนกินเผือกเป็นอาหารหลักมาก่อนข้าว อาจเป็นเพราะเผือกปรุงสุกง่ายและสะดวกกว่า แค่ผิงไฟก็สุกแล้ว (ต่อมาเมื่อมีการพัฒนาเครื่องไม้เครื่องมือปรุงอาหาร การหุงข้าวจึงง่ายขึ้น) ครัวไทยนิยมปรุงเผือกเป็นขนมหวานและอาหารว่างมากกว่าของคาว แต่ก็พอมีให้เห็น เช่น แกงปลาต้มเผือกของอีสาน แกงเลียงเผือกของปักษ์ใต้ ครัวจีนใช้ทำหัวปลาต้มเผือก ข้าวอบเผือก ข้าวห่อใบบัว บ๊ะจ่าง ข้าวผัดใส่เผือก
ซอสถั่วรสเผ็ด (spicy peanut sauce) มีรสชาติเผ็ด แต่ไม่มาก เป็นจุดเด่นของอาหารบรูไนและมาเลเซีย
นิยมใช้ถั่วลิสงในซอสของอาหารหลายชนิด ทำให้ซอสข้นและหอมมัน
ขนุนอ่อนใช้เป็นผักแพร่หลายในอินโดนีเซีย ไทย กัมพูชาและเวียดนาม รสสัมผัสของขนุนอ่อนปรุงสุกคล้ายเนื้อสัตว์ ยำตำรับนี้ปรุงในกระทะด้วยไฟอ่อน ต่างจากยำสลัดทั่วไป
